Geschiedenis van de Ouderenbeweging: Een Inclusief Pensioen voor Iedereen

Wanneer je een pensioen voor iedereen wilt, is het een beetje tegen de stroom oproeien. Vreemd eigenlijk, want iedereen wordt ouder en het is in ieders belang. Lees daarom hier over die spannende geschiedenis van de ouderenbeweging. Het draait om inzicht, om verzet, massale handtekeningenacties, heldere gemeenschappelijke doelen, theaterstukken en samenwerking. En actie-middelen die zich steeds aanpassen aan de tijd. Met vooral heel veel doorzettingsvermogen en plezier in de sociale strijd tegen armoede, sociale ongelijkheid en leeftijdsdiscriminatie.

Inclusief pensioen

Het begon allemaal met het idee van een pensioen voor iedereen. Dát is anno 1900 de kerndoelstelling van de Bond voor staatspensionering, de voorloper van ANBO-PCOB. Het is een bijzondere doelstelling: het ‘iedereen’ en het ‘staatselement’ maken dit pensioen inclusief, want het sluit niemand uit. Dit ‘we zijn er voor iedereen’ is misschien wel het meest kenmerkende voor de 125-jarige geschiedenis van de ouderenbeweging en het heeft steeds inspiratie en moed voor de toekomst gegeven.

Veel leesplezier. Dit artikel is geschreven in opdracht van ANBO-PCOB. Met mijn hartelijke dank voor de deskundige en fijne samenwerking. Je kunt het in deze licht golvende handgescande PdF nalezen. Fraai vormgegeven geplaatst als dossier.

Of lees het artikel in perfect scrollbare mobiele delen hier

of blader door

het hele magazine Ouderenwijzer online hier.

En waarom blijft me die geschiedenis zo fascineren? Mijn proefschrift over pensioenleeftijden getiteld Plusminus 65 begon met Johanna Lips: ‘In 1890 werkt Lips, negentien jaar oud, al zeven jaar als inpakster van lucifers in de fabriek van Dijkerman & Co te Breda. Kon zij tijdreizen naar het eind van de twintigste eeuw ……’ en dus nu naar de eenentwintigste eeuw ‘… dan zou zij verbaasd staan over het pensioenlandschap.’ Het is precies die verbazing, de verwondering over sociale uitvindingen, die voor mij een duurzaam sociaal levenselixer is. De mens is tot veel en van alles in staat, ook tot monumentaal sociaal erfgoed en sociaal toekomstdenken en handelen.